Keek op week 28

Marijke schrijft:

Een week weer thuis en heerlijk terug in m’n vertrouwde routine. Wat geniet ik daar van. Eerst maar eens vakantie gehouden, na de hectische tijd in NL. Vakantie betekent uitsluitend dieren verzorgen en verder wat lezen, rondkijken, kletsen links en rechts. En toch kon ik ’t niet laten om ook een middagje jam te maken, want met al die mango’s om ons heen… De helft is niet verkoopbaar omdat ze al helemaal rijp zijn. Gooi je die in een verkoopbak, dan is de onderste laag bijna onmiddellijk mango-moes. Maar voor ‘use na kaza‘ oftewel huishoudelijk gebruik zijn ze prima: vol zonnig sap, té lekker.
Op mysterieuze wijze heeft melkgeit Natal zich gewonnen gegeven en laat zich opeens makkelijk melken. En dan te bedenken dat ik vlak voor mijn vetrek naar NL Erick toestemming had willen geven om haar te slachten, hoe prachtig ik haar ook vind… Haastige spoed is zelden goed, blijkt maar weer eens; Natal, de 2,5-jarige dochter van Mimosa, is nu niet alleen een schitterende grote geit, maar geeft ook een liter melk per dag. Dat is meer dan Mimosa en Manuela samen. De drie dames delen hun stal nu met het bokje Pushin, dat dit voorjaar bij Appa voor de deur is geboren. Frisse nieuwe bloedlijnen dus dit jaar, als de beoogde dekkingen een succes worden.

Erick is z’n griepje gelukkig snel te boven gekomen, en ook z’n ribben lijken vlot te helen. Het is maandag. We gaan er weer fris tegen aan. Erick is de kippenren duif-proof aan het maken: we gaan de hele ren met visnet overdekken om de meer dan 30 duiven buiten de deur te houden, die het dagelijks op de kippenmais hebben voorzien. Ik heb ’t plan om ’t stukje land voor ons huis vandaag oud-Kaapverdiaans in te zaaien met bonen, mais en pompoen, Het is immers de tijd nu, met reeds af en toe een spatje regen!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Keek op week 27

Een keek zonder foto’s. Erick schrijft:

De laatste week in m’n uppie thuis. Voordat ik m’n ribben kneusde, was ik van plan de kintal en nog enkele ruimtes en muren te verven, bij wijze van verrassing voor Marijke. Dat heb ik moeten laten varen. Na de regentijd gaan we es flink verven. Dus deze week, na de laatste hand aan het bootje van Supicu en tussen de dieren en de mangoplukkerij door, aan de schoonmaak, het hele huis door, elke dag wat. Het was nodig en lekker voor Marijke om in een schoon huis in een schoon bed te komen…

Er lag ook flink wat was en dus met Lena afgesproken dat ze zaterdag zou komen wassen. Zaterdagmorgen werd ik om half zeven wakker van een vreemd geluid, het kwam me vaag bekend voor. Het was het geluid van waterdruppels op de bladeren van de mango’s en passiebloemen voor ons huis: de eerste regen dit jaar! Niet ongelooflijk hard, maar het druppelde toch aardig door de hele ochtend lang. Zo’n 2 mm, schatte ik. Het wassen werd derhalve naar zondag verdaagd en na de was hebben Lena en ik mango’s verzameld. Zondag was weer normaal -warm, zon en droog- en dus veel eilanders in de piscine en het op strandje bij het vliegveld. Lena zag haar kans schoon en met een grote bak mango’s toog zij richting het zwembad. Anderhalf uur later was ze terug: uitverkocht. Samen met haar zoons John en Edu verzamelden we nog een grote bak vol.

Zaterdag begon m’n keel te kriebelen, zondagavond was ie rauw. ‘Nee hè,’ dacht ik: ‘Komt Marijke terug, heb ik gripi…’

Thuis zoet thuis

Pompidompidom. Als een blije superscharrelkip scharrel ik over m’n berg: geitenvoer plukken, geiten melken, mango’s rapen, papaja’s plukken, kippen voeren, eieren rapen, kijken wat groeit en bloeit. Ondertussen babbel ik met de katten en de honden, die als vanouds met me mee scharrelen. En als ik niet babbel, loop ik te fluiten. ‘Hoor’, knipoogt Appa naar Erick: ‘Ze fluit. Ze is blij.’

Vrijdag haalde vriendin Thé me op uit Utrecht, voor een laatste avondmaal bij haar, in Arnhem: mosselen!
Zaterdagochtend om kwart voor 8 zette ze me op de trein naar Düsseldorf Flughafen en vloog ik naar Gran Canaria.
Zondag vloog ik verder naar Cabo Verde en genoot ik een late lunch bij ‘Benfica’ in Praia.
Maandagmiddag zette de Fast Ferry (met enige vertraging) koers naar Fogo en daarna Brava. Rond middernacht was ik thuis!

Pompidompidom. Als een blije superscharrelkip scharrel ik over m’n berg: geitenvoer plukken, geiten melken, mango’s rapen, papaja’s plukken, kippen voeren, eieren rapen, kijken wat groeit en bloeit. Ondertussen babbel ik met de katten en de honden, die als vanouds met me mee scharrelen. En als ik niet babbel, loop ik te fluiten. ‘Hoor’, knipoogt Appa naar Erick: ‘Ze fluit. Ze is blij.’

Keek op week 26

De laatste week van de eerste helft van het jaar. Een rare week, want vooral de eerste dagen was ’t een soort van gedwongen vakantie. Ook al zou ik het hebben gewild, ik kon niets doen vanwege m’n val, de week ervoor. Op m’n rug slapen, draaide ik me om was ik weer wakker. Rechtop zitten, dat was het beste en geen onverwachte bewegingen!
Maar het is moeilijk om stil te blijven zitten. Appa deed de dieren, maar dinsdagavond deed ik de kippen weer en woensdag ook de geiten. Niet geheel pijnloos de week door, maar oefenen doet het lijf goed en tegen het einde van de week kon ik alles weer, hoewel ik tot op heden wel voel dat ik ribben heb…

Ik heb deze week de eerste voorbereidingen voor de regen getroffen, want juli is tenslotte het begin van de regentijd. Vanaf nu kan het gaan regenen, je weet het niet. Ik heb het idee dat de luchtvochtigheid wat stijgt, het is wat vaker windstil (en dan heet), af en toe wat dunne bewolking maar dat heb je hier wel vaker. Eigenlijk wijst nog niets op regen.Toch heb ik het dak en het balkon schoongemaakt: dood blad en ander afval opgeveegd zodat, mocht het gaan regenen, de afvoeren niet meteen dicht zitten.

Ruim een half jaar terug heeft Marijke een deeltje van de geoogste mais traditioneel boven de kintal te drogen opgehangen. Of was het versiering? Het geheel, inmiddels wat onder spinnerag en ander vuil, kan niet tegen regen, dus heb ik het maar es verwijderd.Bij nadere inspectie heb ik het moeten degraderen tot dierenmais. De mais was kurkdroog maar een deel van het zetmeel in de kolven was inmiddels omgezet in zeer eiwitrijke larven en kevertjes. Een vooruitziende blik van Marijke: in deze tijd van schaarste een traktatie voor de kippen!

Ook met het oog op de regen heb ik deze week weer gezaaid en wel papaja, tamarinde, passievrucht, tomatenboom en mango. Mochten deze bomen en struiken mooi opkomen, dan kan ik ze tijdens de regentijd -wanneer de grond goed nat is- op hun definitieve plekje planten.

En verder deze week mango’s, veel mango’s. De mango’s spade en roche zijn bijna op, maar nu is het tijd voor de carinha di sancho en de manginis. Als er een vlaagje wind komt, is het bijna gevaarlijk op de kintal; het regent dan manginis… Twee keer per week plukken we en komt Lena ze uitzoeken. Eén of twee bakken neemt ze dan mee voor de verkoop in Vila. De afgekeurde eet ik op of gaan naar de kippen en geiten; die zijn er ook dol op.

Begin deze maand zaten we op 31 of 32 eieren per week. Toen een dipje van 26 en zelfs 25. Maar de laatste week van de eerste helft van het jaar weer een topper: 35 eieren! Ik heb het idee dat er een jongere generatie langzaam aan de leg komt. Zie de foto…

Toen ik donderdag naar Vila wilde gaan, moest ik wat verder lopen dan Anna’s kroegje, om een auto te pakken. De dag ervoor was namelijk een bergwand, twee bochten voorbij de kerk, ingestort. De weg daar is toch al smal, met aan elke kant een bergwand, en nu lag er dus een enorme hoop grond en stenen op de weg. Geen auto die meer naar of van Faja d’Agua kon komen.Er was al een trekker met laadschop aan het werk om de grond weg te halen.Toen ik terug kwam van Vila moest ik opnieuw vanaf de twee bochten voor de kerk lopen; de meeste grond was weliswaar weg, maar nu was de trekker kapot en die waren ze ter plekke aan het repareren…

Keek op week 25

Erick schrijft: 

Week vijfentwintig was een rare week: feestweek op Brava. 
Maandag was normaal, met de beestjes en zo. Dinsdag vroeg op; snel de dieren en toen weer een dagje aan het bootje van Supiku werken, nog een paar kleine klusjes en het is af. Woensdag t/m vrijdag was het tijd voor de jaarlijkse landbouwmarkt. Woensdagochtend vroeg met eieren, mango’s en wijn naar beneden om die aan buurman Lucindo mee te geven. Nadat ik de dieren had gedaan, ben ik zelf ook even omhoog -naar Vila- gegaan. De nieuwe delegado van het ministerie van landbouw, Stefan, heeft er geen gras over laten groeien: compleet andere standjes, zelfs een soort van tenten, en de hele straat overspannen met dun gaas zodat de zon wat gedempt wordt. Alles schijnt van het eiland Fogo geleend. Stefan is van Fogo… Maar ook in het al jaren half afgebouwde sportpaleis waren de nog halfopen ruimtes met gaas bespannen zodat het stallen werden met allerlei vee! Ik miste alleen de vierhoornige bok die in voorgaande jaren altijd ergens een beetje achteraf aan een touwtje stond.

Toen ik vrijdagavond nogal gehaast de trap vanuit de ribera omhoog liep, gleed ik uit toen ik bijna boven was en maakte min of meer een vrije val naar beneden. Wat schrammen en een beetje pijn aan m’n rechterheup en ribben. Toen ik zaterdagmorgen wakker werd, deed het wat meer zeer en toen ik die ochtend eindelijk van de kippen terug was en met veel moeite wat hooi in een zak probeerde te doen voor de geiten kwam Appa er aan en heeft het overgenomen. Ik kon echt niet meer.

Gekneusde ribben, dat zijn ze. Beetje zitten, op m’n rug liggen en rondstrompelen, zo gaan de komende dagen eruit zien. Maar nu al denk ik stiekem dat het vandaag al ietsje beter gaat dan gisteren…

Behalve een paar foto’s van de markt heb ik weinig keeks.

Keek op Week 24

Erick schrijft:

Het was weer een week.
De week dat de jochies van Nikla en Lorenzo (onze verse kleinzonentweeling) thuis kwamen en huize Magnolia onveilig gaan maken. Ik wens Nikla, Lorenzo en alle betrokkenen sterkte en heul veul liefde…

Twee dagen aan Supico ’s bootje gewerkt. Dat is eigenlijk wat veel als je alle andere dingen thuis er ook nog bij moet doen. Bijvoorbeeld:
# Het groenvoer voor de geiten en de kippen plukken kost steeds meer tijd.
# Elke dag een ronde over het land maken om de gevallen mango’s en passievruchten te rapen en de rijpe papaja’s te plukken.
# Eens per week een flinke mango-pluk, ze vervolgens uitzoeken en naar ‘boven’ (Vila) sturen voor de verkoop.
# Geitjes melken, kaas maken, eitjes rapen….

… de dagen vliegen voorbij.
Oh ja, deze week ook het eerste mango wijn experiment gestart. En het laatste nieuws uit de baai: Ook Jolinha gaat vertrekken naar Amerika… Blijft er nog slechts één kookdame over in het dorp.

En speciaal voor Marijke, omdat ze de beestjes al meer dan drie weken mist, wat plaatjes van de veestapel…

P.S. van Marijke: En toen stuurde Erick heel lief 47 foto’s van kippen en geiten… Ik maak een selectie.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.