En hoe nu verder?

Het thema toerisme is momenteel nog niet actueel op Brava. Tussen ‘schone’ eilanden (alle Kaapverdische eilanden behalve Santiago) varen inmiddels weer veerboten, maar het luchtruim zit nog op slot. En toch hebben we afgelopen week twee ‘toeristische’ mails ontvangen. De ene van een Duits echtpaar dat hier reeds drie keer op bezoek is geweest. Volgens eigen zeggen staan beide echtelieden te trappelen om weer heerlijk op Brava te komen wandelen. Of we komende winter een paar weken plek hebben in hun favoriete huisje Kaza Pikinoti…

De andere mail was net zo positief. Of we de rekening op wilden maken van een vakantie die afgelopen maart zou hebben plaatsgevonden, maar die, vanwege ‘het virus’, niet door kon gaan. De gasten-die-we-nooit-ontvangen-hebben meldden, dat ze op deze manier Cabo Verde en ons wilden steunen. Ik mocht de rekening opmaken voor de geannuleerde vier nachten, inclusief ontbijt, én de taxikosten voor Carlos! Een welkome meevaller in deze barre tijden.

Ook voor ons zit er niets anders op dan afwachten hoe alles zich nationaal en wereldwijd ontwikkelt. En verder gaat alles z’n dagelijkse gangetje. Erick wordt geregeld gevraagd om een klusje te doen aan een vissersbootje of iets met z’n motorzaag. Ik hou me bezig met de mango- en eierverkoop. Zo maken we toch een paar tientjes per week.

Leestip: Artikel in Trouw over de ontwikkeling van duurzaam toerisme, zaterdag 23 mei 2020.

Traditionele 1 mei viering, 2019. Dit jaar ging die niet door.

Wassen

Erick schrijft:

Ik hou het niet echt bij, maar ik denk dat ik me zo eens in de drie weken onder de douche was. Onze douche heeft slechts koud water. Nu denken jullie misschien, dat ik een smeerpijp ben, maar het fijne is dat Marijke nog altijd lekker tegen me aan kruipt in bed…

Mijn geheim is geen geheim: wanneer er geen toeristen zijn in Kaza Bom Vista – en die zijn er op het ogenblik niet – en wanneer er ook maar een beetje water in onze irrigatietank zit, dan ga ik tegen de avond omhoog naar de tank, naar Kaza Bom Vista. Machu gaat altijd met me mee, een van die uitjes die we samen doen. Machu gaat daar boven es lekker in het zand rollen en ik aai hem over zijn buik. Daarna gaat hij mij bewaken: gewoon lekker op de tank liggen, alles in de gaten houden, af en toe wat blaffen.

Ik ontdoe me van mijn T-shirt en mijn korte broek, tegelijk met de ingenaaide binnenbroek. En dan sta ik daar naakt op de veranda van Kaza Bom Vista. Ik hoop dan, dat niemand mij zo ziet, ik ga er van uit dat niemand mij zo ziet want niemand wil mij zo zien en het is nogal afgelegen…. Maar toch.

Dan kijk ik snel over de baai en realiseer ik me, dat ik in mijn niksje sta te kijken naar de prachtige baai, naar de Atlantische oceaan, naar waar de wereld stopt, en dan voel ik me eventjes één met de wereld.

Vervolgens laat ik me snel in de tank zakken. Effe doorkomen want het water voelt koud. De ruimte in de tank voelt bedompt en klein. Wanneer het water slechts tot m’n ballen komt, blijf ik even staan; even wennen alvorens koppie onder te gaan. Wanneer het water hoog is, ben ik er in een keer door en zwem zelfs een paar slagen. Dan mijn handen over mijn lijf, mezelf wassen.

Nog even in de tank blijven, die kleine ruimte met het schaarse water wat we hier hebben bezien, hoe ik ervan geniet. Dan klim ik uit de tank en sta druipend te kijken over onze baai…

Ik geef Machu een aai. Droog mezelf snel af en doe de veilige kleren weer aan, want hoe fijn het ook is om naakt te zijn, ik voel me wat beschaamd omdat ik weet dat het hier niet zo hoort.

Nieuwe routine

Opstaan
Kop koffie met een boterham jam/geitenkaas (en ondertussen mail checken)
Geiten voeren
Kippen voeren

En dan volgt de nieuwe routine:
Heerlijk over de terrassen klauteren om mango’s te zoeken, rapen en plukken. Vervolgens een snelle selectie: wat blijft hier, voor thuisgebruik (jam, uit de hand eten, wijn, kippen, geiten) en wat is geschikt voor de verkoop door Bibi (volkomen gaaf).
Dan het loopje naar Bibi, met een kletsje en een kop koffie.

Corona op de Kaapverdische Eilanden

Voor wie het zich afvraagt…
Op de Kaapverdische Eilanden landt het corona-virus mondjesmaat. De teller staat momenteel -3 mei- op ongeveer 150 geïnfecteerde mensen, op drie van de negen bewoonde eilanden: Boa Vista, San Antão en Santiago. Alleen in de hoofdstad Praia (eiland Santiago) lijken er momenteel nog nieuwe besmettingen plaats te vinden.
Op de Kaapverden begon de uitbraak half maart, met drie Europese toeristen op het (zeer toeristische) eiland Boa Vista die, na ziekteverschijnselen, besmet werden bevonden. Eén van hen is overleden, en het eiland is vervolgens acuut geïsoleerd van de rest van de archipel.

Buitenlandse vluchten uit Italië waren toen al verboden en op internationale vliegvelden werden alle inkomende reizigers gecheckt op koorts. Een week na de eerste ziektegevallen is het personenvervoer tussen alle eilanden gestopt en de noodtoestand afgekondigd. Fika na kaza, blijf thuis!

Opvallend is, dat mensen hier niet of nauwelijks overlijden aan de besmetting. Volgens bronnen in onze omgeving (die radio luisteren) komt het door het klimaat.

Op Brava is alles rustig, corona-technisch. Dus die stress hebben we niet. Wel de stress van niet mogen werken, of vanwege gebrek aan bevoorrading niet kúnnen werken (geen cement bijvoorbeeld voor de bouw, geen toeristen). En de zorgen om familie in het buitenland: mensen van Brava emigreren al sinds 1880 naar Amerika. Er wonen daar meer Bravensen dan op het eiland van herkomst.
Door plotselinge werkloosheid van familie in het buitenland vervalt ook de immer welkome financiële steun voor veel mensen hier. Verder is geheel Cabo Verde voor 25% van het nationale inkomen afhankelijk van toerisme. En dat ligt natuurlijk volkomen op z’n gat nu. (Wij persoonlijk zijn voor 99% financieel afhankelijk van toerisme, maar dat is een ander verhaal).
En alle kinderen zitten thuis en missen dus, behalve het onderwijs, ook de schoolmaaltijd. Hartverwarmend en bijzonder om te zien, is hoe Kaapverdiaanse gemeenschappen wereldwijd crowdfundingen opzetten voor hun dorpen van herkomst. Hoe lokale supermarkten, kerkgenootschappen en een grote levensmiddelenhandel voedselpakketten verzorgen en verspreiden, in samenwerking met de gemeente.

Dit was radio Brava.
En dit is de speciale website die de Kaapverdische regering razendsnel uit de grond heeft gestampt, om alle info op één plek toegankelijk te maken.

Mango

Mangotijd!

Tot vreugde van velen hier op Brava is het originele mangoseizoen aangebroken; keurig eind april, zoals het hoort. De twee oogsten die we tussendoor hebben gehad -tussen april 2019 en april 2020- die hóórden niet… *
Met vriendin Bibi heb ik weer de afspraak gemaakt om alle mango’s bij haar in te leveren: zij zorgt dan voor de verkoop. Worden we allebei blij van.

*Wij zijn bang, dat die twee extra oogsten van afgelopen jaar met noodbloei te maken hebben – vanwege de droogte die al drie jaar aanhoudt. Noodbloei is een uiterste poging van een boom om nog voor nakomelingen te zorgen, voordat hij het loodje legt.

Alle Kaapverdische eilanden zien er toenemend armetierig uit. Brava ook. En Erick maakt niet voor niets tegenwoordig tamarindewijn in plaats van maracujawijn: de maracuja’s vertikken ’t al een poos om hoger dan een meter te groeien, en bloemen maken; daar beginnen ze al helemaal niet meer aan. Tamarinde kan tegen barre omstandigheden en groeit hier op de gekste plekken.

Reikhalzend kijken we allemaal uit naar de Kaapverdiaanse kans-op-regen-tijd, die volgens de boekjes eind juli verwacht mag worden.

 

 

Vakman 4

Alweer een poos geleden dat ik de voortgang toonde van Project Dakterras. En dat terwijl we zo’n schattige fotoserie hebben gemaakt, toen de eethoek een week geleden geheel geïnstalleerd was…

En de windkering aan de andere kant van het terras…

En de eerste plantenbak annex steunpaalsteun op z’n plek…

Ach, het wordt zo mooi… De afgelopen dagen heeft Erick op kunstige wijze een balustrade in elkaar gepuzzeld, van kokospalm en mangohout. En vandaag zijn daar zitbanken tegenaan gemonteerd. Ook de oude picknicktafel is intussen ontmanteld en verwijderd, zodat de zee van ruimte zichtbaar wordt.
Ik ben benieuwd naar de volgende stappen…